Dus luidt het devies: een nieuwe fauteuil. Op naar de winkel! Maar hier wordt het verhaal pas echt schrijnend; de reguliere meubelindustrie heeft geen flauw idee waar de stoel voor grootmoeder aan moet voldoen! Echt ergonomisch zitcomfort kent de verkoper op de meubelboulevard meestal niet. De afdeling marketing overigens wel. Zodat grootmoeder in de stellige overtuiging verkeert zich een excellent, medisch verantwoord product toe te eigenen op het moment dat zij haar handtekening zet onder een verkoop-overeenkomst van zo’n 3000 euro. “Die dure is beter voor u, mevrouw!”

Wanneer mevrouw een halfjaar later toch weer met kussentjes op haar nieuwe stoel zit om de pijn zoveel mogelijk te onderdrukken, ligt dat volgens alle betrokkenen natuurlijk niet aan de fauteuil. “Want dat is een hele dure van de Firma PIEP. En die leveren speciaal voor ouderen.”  Een wonderlijk psychologisch fenomeen; iets dat we duur betalen, scoort beter op de tevredenheidsmeter. Dus het lichaam krijgt de schuld, zitten met pijn lijkt niet te voorkomen..

Ouderen met een medische indicatie (de hele dag op je billen zitten is dat wat mij betreft al!) konden tot 2009 nog een beroep doen op de zorgverzekeraar en kregen dan een ‘adequate’ stoel in gratis bruikleen verstrekt door de zorgverzekeraar.

De verwachting was dat de leveranciers van dit betere meubilair zich wel richting de markt zou gaan begeven, maar deze ‘revalidatiehulpmiddelenleveranciers’ hebben als primaire taak het leveren aan zorgverzekerden in opdracht van de zorgverzekeringen en zijn bovendien vaak generalist dus niet specialist. Dus niet het verwachtte aantal winkels met goed meubilair in het land. De stoelenmarkt voor ouderen wordt zo niet bepaald door zorgverleners gedomineerd.

Mijn stelling: Veelzitters in Nederland zitten door onwetendheid van zichzelf, zorgverleners, en niet in de laatste plaats verkooporganisaties onnodig op blaren!

Door ondernemingen zoals de onze (zei de gek) komt daar op termijn vast landelijk verbetering in, maar momenteel bestaat er nog teveel onnodig leed op het ouderen-zitvlak.

We zijn zeer te spreken over onze stek in Tanthof-West. Je moet er niet aan denken dat je je, vaak mindervalide, klanten in de ongastvrije puinhopen van de overige Delftse wijken zou moeten ontvangen. Hier zijn we heel eenvoudig bereikbaar. Uitstappen voor de deur, laagdrempelige, rolstoelvriendelijke entree en ruim parkeren. Gratis, ja!

sadatweg 129 delft

sta-op-stoel aftrekbaar

Toelichting door de belastingdienst: Geld terug
“Als u loon, uitkering of pensioen krijgt, dan heeft uw werkgever of uitkeringsinstantie daarover al belasting berekend. Hij of zij houdt deze belasting in op uw loon of uitkering en draagt deze af aan de Belastingdienst. U betaalt dus eigenlijk al belasting. Maar bij het berekenen van die belasting is nog geen rekening gehouden met aftrekposten die u misschien hebt. Die kan uw werkgever of uitkeringsinstantie namelijk niet weten. Als u bijvoorbeeld ziektekosten hebt, kunt u deze aftrekken van uw inkomen. Daardoor wordt het inkomen waarover wij belasting berekenen, lager. En hoe lager uw inkomen, hoe minder belasting u hoeft te betalen.
Specifieke zorgkosten kunt u van uw belasting aftrekken. Het kan zijn dat u dan geld terugkrijgt. Om geld terug te krijgen voor uw specifieke zorgkosten, moet u aangifte doen. Wij rekenen uit hoeveel belasting u moet betalen, en houden daarbij wél rekening met de aftrekposten. Als dat nieuwe bedrag van de berekende belasting lager is dan het betaalde bedrag, krijgt u het verschil terug.”

Verandering van houding zorgt voor een optimale voeding van de tussenwervelschijven. Het is belangrijk dat een ergonomisch verantwoord zitmeubel hiervoor de voorwaarden schept. Daarom zijn door mij geadviseerde fauteuils elektrisch in verschillende posities te verstellen. Je hoeft zo nooit lang in dezelfde houding te zitten.

Rotary Continious Passive Motion

Eén van de revolutionaire oplossingen die Nederlandse fabrikanten bieden, heet ‘RCPM‘. De zitting in je stoel beweegt, nauwelijks waarneembaar, iedere minuut circa vier maal 0,8 graad links- en rechtsom, terwijl de rugleuning stilstaat. Omdat de wervelkolom zo in beweging blijft, worden rugklachten vaak verminderd! Maar let op: er bestaan ‘contra-indicaties’, zoals operatief vastgezette wervels.

Ze leidt een bestaan dat zich, gevolge een beroerte, voornamelijk zittend afspeelt. Volgens de adviserend ergotherapeut heeft zij een rugleuning nodig die haar goed rechtop houdt en bovendien vindt Mevrouw Jansen beter comfort wanneer haar verlamde arm gedragen wordt door een meebewegende armlegger/goot; een hemiplegie-armlegger.

Hemiplegie-goot nodig? Stoel van de zorgverzekering.

Tot 2009 waren ouderdomsklachten zoals moeilijk vanaf een (hoge) stoel opstaan al voldoende indicatie voor verstrekking van een adequaat hulpmiddel. Maar sindsdien moet het om een  ’aan functiebeperking aangepaste stoel’  gaan.

Je zult het niemand met zoveel woorden horen zeggen; maar heel kort door de bocht zou je kunnen zeggen dat men, inzake de sta-op-stoel, de ouderen van een groot deel van de (chronisch) gehandicapten heeft gescheiden. “Want wie ouder wordt, had kunnen voorzien dat er een beroep op hulpmiddelen gedaan zal moeten worden..”

Dat is allemaal goed verdedigbaar. Er ligt zelfs een uitspraak van de Hoge Raad die de Minister Klink vs de Raad van Chronisch Gehandicapten in het gelijk stelde. Maar de uitvoering van de wet leidt tot veel onduidelijkheid. En dat is heel vervelend voor mensen als Mevrouw Jansen die onnodig lang moest soebatten om haar gelijk te krijgen.

En dan was zij nog zo slim een goede ergotherapeut te raadplegen.

Vaak zijn deze mantelzorgers ook de ‘knopenhakkers’ ten aanzien van aan te schaffen meubilair voor de te verzorgen persoon; meestal een ‘veelzitter’.  Het spreekt voor zich dat het de meeste mantelzorgers zwaar valt om een degelijke keuze te maken. Een foute beslissing kan verstrekkende medische gevolgen hebben. Er valt eenvoudigweg te veel te beoordelen en men komt vaak zelf niet verder dan wensen formuleren die te maken hebben met hoe zo een stoel er ongeveer uit moet zien en dat ‘moeder met haar voeten omhoog moet kunnen zittten…’

Slagvaardig, goedbedoeld maar onzorgvuldig aanschaffen van een sta-op stoel of relaxfauteuil kan uitmonden in kleine, of zelfs grotere, persoonlijke drama’s. Honderden, duizenden euro’s weggegooid geld, ergenis en frustratie. Ik sta er vaak van versteld hoe weinig mensen op de hoogte zijn van de diensten die een ergotherapeut op dit vlak kan leveren.